Kwestię świadczeń rodzinnych reguluje ustawa z 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych. Można ją znaleźć w internecie i w Dzienniku Urzędowym z 2006 r. pod numerem 139, poz. 992.

Wedle tej ustawy świadczenie rodzinne obejmują: 1) zasiłek rodzinny oraz dodatki do niego; 2) świadczenia opiekuńcze, czyli zasiłek pielęgnacyjny i inne świadczenia pielęgnacyjne; 3) jednorazową zapomogę z tytułu urodzenia się dziecka - popularne becikowe.

Kto może ubiegać się o świadczenia rodzinne? To także określa wspomniana ustawa. Z praw tych mogą skorzystać polscy obywatele oraz cudzoziemcy na odrębnych warunkach. Ci ostatni muszą być obywatelami państwa, z którymi Polska ma podpisaną umowę dwustronną o zabezpieczeniu społecznym. Ponadto muszą przebywać na terytorium Polski zgodnie z prawem (czyli na podstawie: zezwolenia na osiedlenie się, zezwolenia na zamieszkanie na czas określony bądź zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego) lub posiadać status uchodźcy. Ponadto obcokrajowcy, tak jak obywatele polscy, muszą spełnić pozostałe ustawowe wymagania uprawniające do starania się o świadczenia rodzinne, w tym becikowe i zasiłek rodzinny.

Pierwszym - i najważniejszym warunkiem - jest kryterium dochodowe. Oznacza to, że o świadczenia rodzinne mogą się ubiegać osoby, których dochód rodzinny w przeliczeniu na jedną osobę jest nie wyższy niż 504 zł i 583 zł - dla rodzin, w której jest dziecko niepełnosprawne. Następnym krokiem jest złożenie odpowiednich wniosków do właściwych ze względu na miejsce zamieszkania Urzędów Gminy.